Voorbeeld van een sessie

Van oordeel en irritatie naar helderheid en nieuwe mogelijkheden

Het verhaal aan de andere kant was ook een van ongemak en niet weten …..

Cliënt vertelt hoe hij besloten heeft om te gaan stoppen als bestuurslid bij een stichting en heeft een opvolger gevonden die hij wilt voorstellen aan de andere bestuursleden. Hij heeft zijn opvolger uitgenodigd om bij de laatste twee vergaderingen te zijn. De begintijd van de vergadering nadert en de opvolger is nog niet gearriveerd. Cliënt gaat ervan uit dat er iets aan de hand is en meldt in een whatsapp dat hij zal bellen na de vergadering. Omdat er gevoelige onderwerpen op tafel komen, wil hij niet dat de vergadering verstoort wordt en heeft zijn opvolger al hier eerder van op de hoogte gebracht.

Halverwege de vergadering loopt de opvolger binnen, en maakt zijn excuses voor het laat komen. Cliënt laat weten dat een belangrijke en gevoelige punt nu gesproken wordt en vraagt hem om plaats te nemen.

Cliënt vertelt veel irritatie te ervaren over het binnenlopen van de opvolger tijdens de vergadering. Als we onderzoeken waar zijn irritatie over ging, noemt hij op dat hij niet snapt dat de opvolger binnenloopt terwijl hij weet dat storingen heel vervelend zijn bij dit soort vergaderingen.

Als ik vraag waarom hij zijn opvolger heeft toegelaten tot de vergadering, is hij stil…

“Ik wou niet onaardig zijn….en ik was overvallen door zijn komst….Ik dacht dat acceptatie van hoe het was het beste manier van doen was…. ik was ook bang voor hoe ik zou overkomen als ik iets over de storing zou zeggen”.

Wanneer ik zeg dat het nog steeds klinkt alsof hij de opvolger helemaal niet bij wou hebben, is hij weer stil….”nee, eigenlijk niet….of echt niet zelfs, en nog wat…ik wou hem een kopje kleiner maken….vreselijk om al deze gevoelens en gedachten te hebben terwijl ik weet hoe vernietigend ze zijn”.

Wat zou je nu tegen hem willen zeggen, als hij nu bij de vergadering binnen zou lopen? “Wil je a.u.b. buiten wachten totdat we klaar zijn en ik kom dan naar je toe. Als dat niet kan, bel ik je hierna.”

Dat klinkt heel duidelijk, en in deze versie is er ook acceptatie van de situatie met daarbij ook acceptatie van en steun voor je eigen gevoelens. Hoe ervaar je jezelf nu? “Helder, niet oordelend. Zo had ik ook echt kunnen reageren, als ik niet zo geïrriteerd was en niet aan het profiel “aardig” van mezelf moest voldoen. Zo reageren was niet eens onaardig….”

Het is gemakkelijk om bij dit verhaal oordelen te vellen of in het oordeel en irritatie te blijven steken. Het experiment over wat hij er nu zou zeggen, liet de cliënt ervaren en inzien dat er andere mogelijkheden waren tot contact. Hij kon ervaren hoe hij aan zijn behoefte om niet gestoord te worden helder had kunnen uitspreken. Dit gaf ook ruimte om daarna contact te maken over de situatie zoals het was en ook de ongemakken van zijn opvolger aan te horen. Helderheid over wat we willen, wat we nodig hebben kan gestoord worden door ideeën van hoe we moeten zijn. Dit is ook menselijk en meestal aangeleerd. Door steeds tijd te nemen voor onze irritaties en andere emoties, ze serieus te nemen als we er verstrikt in raken kunnen we gedrag en nieuwe mogelijkheden ontdekken die bij ons passen.